Roślinnie

Dzisiaj nie robótkowo. Chcę się pochwalić moim kaktusem, który po pół roku buntowania się, że został przeprowadzony do innego mieszkania, a co za tym idzie, na inne miejsce, w końcu się przestał buntować i zaczął na nowo kwitnąć. Ten kaktus to moja duma, bo gdy przyjechałam do UK, to miał jakieś 5 cm wysokości, a teraz jest wielki jak prawdziwy kaktus i mierzy 24 cm. Poza tym kwitnie cały czas, za wyjątkiem wyżej wspomnianej półrocznej przerwy, od ponad 4 lat. A wygląda to tak:

Okropnie żałuję, że nie mam parapetów w domu więcej, na których mogłabym trzymać rośliny. Teraz zostały mi tylko 3 doniczki z roślinami niejadalnymi :D Poza kaktusem mam jeszcze 2 fikusy, które też odwdzięczają się pięknie za nowe miejsce. A reszta to sałata, czosnek i pietruszka ;-) No cóż... Okno w kuchni, to i warzywa na nim ;-)

Roślinnie

Z powodu niezadowolenia z efektu uzyskanego przy pomocy szydełka porzuciłam to narzędzie i chwyciłam za druty. Do niedawna za nimi nie przepadałam, ale jakoś mi się ostatnio na nowo spodobały. Nie umiem na nich za wiele, ale tyle, co potrafię, póki co, wystarcza. A ponieważ czasu mam niewiele na swoje dłubanki, a i tempem nie grzeszę w drutowaniu, to zanim pokażę efekty moich dziergadełek, trochę czasu minie.

A żeby Joasia miała gdzie wpisywać kolejne komentarze, a nie tylko pod jednym postem i żeby tak całkiem od blogowania nie odwyknąć, pokażę Wam moje roślinki, z których jestem dumna :D

Przedstawiam Wam mój... szczypiorek.

Kupiłam go jako normalny szczypior w doniczce. Na kanapki, do surówek, itp. Ale było go tyle, nadal jest, że nie jesteśmy w stanie go "przerobić". Za to dbam o niego, bo pięknie wygląda w swojej sklepowej, marnej doniczce. Odwdzięczył mi się więc pięknym kwiatem. Kolejne pączki też się już zawiązały i tylko czekam, aż będę miała w doniczce bukiet kwitnącego fioletem szczypiorku.

A to jest Pan Kaktus mojego Dużego Chłopca. Właściwie teraz już mój, bo DC zupełnie nie przejmuje się roślinnością naszego domu. 

Pan Kaktus kwitnie nieustannie od 3 lat. Szczerze mówiąc, nawet nie wiem, co dzieje się z tymi kwiatkami, które przekwitną, bo nigdy nie widziałam, by opadały. Chyba po prostu usychają, a z nich tworzy się kolejne piętro kolców. Pan Kaktus, gdy przyjechałam do DC miał jakieś 5-7cm wzrostu. I nie miał żadnych kwiatków. Co więcej, nie rokował żadnych nadziei na jakiekolwiek kwiatki. Nawet do głowy by mi nie przyszło, że takie cuda będzie kiedyś na głowie rodził :-) Teraz Pan Kaktus ma około 30cm wzrostu i nadal rośnie. Martwi mnie tylko, że rośnie nie tylko wzwyż, ale i wszerz. Obecnie mieszka w donicy z wiadra po farbie, którą pokazywałam kilka postów temu. Ale boję się, że jak tak dalej pójdzie, to trzeba mu będzie jakąś studnię za doniczkę zrobić i odpowiednią ilość (na długość) zakopać, żeby nie tracił równowagi. Już zanim go przesadziłam, podtrzymywany był przez stelaż, bo jego obwód przy ziemi jest znacząco mniejszy od tego pod niebem.

A teraz specjalnie dla Joasi - bratki.

Owe bratki posiałam kilka miesięcy temu (nie pamiętam ile) w zwykłej, malutkiej doniczce. I teraz pytanie... Czy bratki są jednoroczne? Bo nie mam pojęcia, czy zostawić je, jak przekwitną, czy raczej będę się musiała ich pozbyć. Wprawne oko może zauważyć, że dokoła rozkwitniętego kwiatka, jakiś mały pajączek utkał sobie sieć :-) Dla ślepotków specjalnie zbliżenie :-)

A na koniec pochwalę się moim pomidorkiem.

Co roku wysiewam i hoduję w donicach na oknie pomidory (nie mam ani ogródka, ani nawet balkonu, niestety, by to robić tam). W tym roku jednak, nie wiem dlaczego, pousychały mi krzaczki, a pomidorków mam naprawdę niewiele. Kilka maciupkich już zjedliśmy, jeszcze kilka jest na krzaczkach, ale ten jest z nich wszystkich największy w tym roku. Ma mniej więcej 6-7 cm wysokości. Może jeszcze urośnie, bo nadal jest zielony i nie wygląda jeszcze na takiego, który chciałby już się rumienić. Tego pomidorka mi córka nie urwie z krzaczka. Poprzednich kilka dostało się w jej łapki. A gdy spytałam dlaczego je zerwała, odpowiedziała, że zielone są NAJ-PYSZ-NIEJ-SZE! I w dodatku mają jej ulubiony kolor. Zaznaczyć trzeba, że ulubiony kolor mojej córki to każdy, na który akurat patrzy :-) 

Na dzisiaj to tyle. Chciałam tylko jeszcze powiedzieć, że mam w planach robótkę w technice, w której jeszcze nic nie robiłam. Jak tylko uporam się z bajzlem w domu (nie miała baba kłopotu - kupiła sobie duuużą szafę) i swetrem, to się za to wezmę. A póki co...

Dziękuję ślicznie za wszystkie komentarze i za to, że ciągle tu zaglądacie, mimo iż ja rzadko tu bywam :-)

Pozdrawiam!

Zielono mi...

Nie, nie, dziś nie będzie nic twórczego. Moje dziecko jakiś czas temu weszło w taki wiek, że nie da się przy niej nic kompletnie zrobić. Tak więc i szydełko, i igły i nawet papier leżą odłogiem. Czekają na lepsze czasy. I aż dziecko przestanie wisieć na mamie lub marudzić, gdy na mamie wisieć nie może.

Na prośbę mojej własnej Mamy dzielę się z Nią i z Wami widokiem mojego parapetu :-)

 Od lewej: pachnący groszek, kukurydza (w czarnym korytku), pomidory i fragment listków truskawek.

 Pomidorki i truskawki.

 Truskawki i... poisencja po zrzuceniu czerwonych liści wypuściła nowe, zielone.

 A oto pięknotka w zbliżeniu :-)

Moje pomidorki jeszcze w fazie kwitnięcia :-) Za kilka tygodni będziemy pałaszowali nasze pomidorki.

Fajnie mieć ogródek na oknie.

A w kuchni bazylia i pietruszka :-)

Wiosna!

Deszczowo za oknem. Pogoda na pierwszy rzut oka jesienna. Mimo mżawki przeszłam się z moją córeczką na spacer. Nie pomyślałam, oczywiście, by wziąć ze sobą aparat fotograficzny. Dobrze, że współczesne telefony komórkowe posiadają (większość modeli) wbudowane aparaty...

Jakość zdjęć, jak na aparat z telefonu przystało, kiepska ;-) Widać na nich jednak, jak rozwija się wiosna. Uwielbiam takie widoki :-)

Dzisiaj będzie dużo zdjęć :-)

Zacznę od kartek. Nie robiłam ich już pewnie z miesiąc i brakowało mi tego. A ponieważ jakiś czas temu kupiłam jajeczka, to chciałam je jakoś świątecznie wykorzystać. Zobaczcie, co wykombinowałam:

A skoro wiosna zawitała, przynajmniej u mnie, to podzielę się z Wami moimi roślinkami :-)

Ta ślicznotka stoi u mnie w sypialni na stole. Uwielbiam chryzantemy. Mam nadzieję, że długo postoi, bo chłodno mamy w sypialni i warunki są akurat dla chryzantem.

To cudeńko stoi na oknie w małym, nowym pokoju. Kwitnie mi od 3 lat praktycznie bez przerwy. Jedne kwiatki opadają, kolejne się rozwijają... Najpiękniejszy kwiat, jaki kiedykolwiek dostałam. Skromny, a jednocześnie bardzo wytworny. Pamięta ktoś jego nazwę, bo wyleciała mi z głowy?

A to, moi mili, są truskaweczki :D Moje własne, parapetowe truskawki. Kupiłam taki maleńki zestaw do hodowli truskawek w domu, na oknie. I mam. Rozsadziłam sadzonki, które mi wyrosły (a rosły straaasznie długo) w odległościach mniejszych, niż kazano, o jakieś 10cm. Nie martwi mnie to jednak, bo jakoś nigdy nie postępowałam z roślinami tak, jak się powinno postępować, a większość z nich i tak rosła tak, jak powinna. Na przykład zeszłoroczne ziemniaki (było ich chyba łącznie 5) posadziłam w wiadrze :-) Pomidory w korytku balkonowym i miałam ich tyle, że nawet nie liczyłam. A słodziutkie były jak miód! Pycha.

W tym roku też mam pomidorki :-) Póki co ledwo wykiełkowały, ale już niedługo trzeba będzie je porozsadzać. Tym razem są w większym korytku. I inny gatunek niż w zeszłym roku. Planuję jeszcze zasiać paprykę na dniach. W zeszłym roku też miałam i odłożyłam sobie ich nasionka :-) Wszystko, oczywiście, w doniczkach, bo ogródka nie mam, niestety. Mój warzywniaczek okienny nie byłby pełen, gdybym nie miała szczypiorku :-) I mam, nawet dwa. Jeden zwykły, z nasionek, a drugi wyrósł mi z ząbku czosnku, więc go wsadziłam w ziemię. Wiecie jaka pyszna jest jajecznica z czosnkowym szczypiorkiem? Polecam!