Girls love colours

Zgłaszam na wyzwanie w Diabelskim Młynie

Pixie Dust Paperie September Challenge

Postanowiłam wziąć udział w wyzwaniu Pixie Dust Paperie dla relaksu. Nie biorę zazwyczaj udziału w takich zabawach, bo uważam, że mam jeszcze takie braki w technice i wiedzy, że nie mam najmniejszych szans, by dorównać choćby tym najlepszym. Jednak mapka do tego wyzwania wydała mi się na tyle ciekawa i bogata, że nawet komuś tak niewprawionemu nie powinna sprawić trudności. Termin gonił, bo dziś znalazłam to wyzwanie i dziś kończy się czas na zapisy. A raz kozie śmierć! :-)

Mapka wygląda tak:

...a moja praca na jej podstawie tak:

Fajne? Fajne! :-)

Segregator na przepisy

Już dawno chciałam sobie coś takiego zrobić, ale jakoś nie miałam natchnienia. Teraz pojawiła się okazja, bo zamówiłam sobie papiery 12x12" do robienia albumu dla mojej córeczki, a papiery te przywędrowały do mnie w sztywnej kopercie o wymiarach nieco większych niż zamówione papiery. Wykorzystałam więc ową kopertę i powstało to:

Koszulki w segregatorze są rozmiaru A4, więc, jak widać, segregator jest troszkę większy niż A4. Zastanawiam się, czy nie dorobić kieszonek na wewnętrznej stronie okładki, żeby móc chować w nich jakieś małe wycinki z czasopism, czy karteczki z zanotowanymi na szybko przepisami.

A ja znowu nocnie...

Moja córeczka uwielbia pewną książkę. Bohaterkami owej książeczki są gąsienice.

Jeśli jesteście na etapie nauki kolorów z Waszym dzieckiem, albo może Wasza pociecha lubi świecidełka, to ta książeczka jest dla Was idealna. Nie dość, że jest przepięknie ilustrowana, to pewne elementy obrazków są "podłożone" błyszczącą folią. Przy tej książce uczymy się z Panną Marią liczyć (póki co wszystkie cyfry to "dwa"), poznajemy kolory ("nenony") oraz zadziwiający fakt, że motyle były kiedyś gąsienicami. A ponieważ "nenony", to mama zrobiła córci to:

Od teraz możemy już czytać bajkę z towarzyszącą nam gąsienicą ;-)

W sekrecie Wam powiem, że miały być tez i motyle skrzydełka, ale jakoś mamie nie wychodziły, więc dała spokój i został jedynie pasek z kokardką. Też ładnie, prawda? :P

Od jakiegoś czasu chodził za mną notatnik, w którym mogłabym na bieżąco zapisywać wszystko, co trzeba kupić. Najczęściej pomysły na zakupy wpadają mi w kuchni, a nie bardzo mam tam gdzie trzymać zeszycik, w którym mogłabym wszystko zapisywać. Powstało więc coś takiego...

 ...z lampą

...i bez lampy błyskowej. Rzeczywiste kolory są dokładnie pośrodku jednego i drugiego zdjęcia.

Nie pamiętam, czy pisałam, że wybieram się w czerwcu na wesele do Polski. Jeśli nie pisałam, to już piszę. Wybieram się :D No i dziś, za pierwszym podejściem, kupiłam sobie sukienkę na owo wesele. Takie cuda mi się nie zdarzają, a tu proszę bardzo. Sukienka jest. Teraz jeszcze buty, coś na szyję, jakiś szal albo chusta - jeszcze się pomyśli i będę gotowa. 

No, pochwaliłam się, to mogę iść spać :D

Właściwie, to mam wrażenie, że o czymś jeszcze...

Aaa!!! Dzisiaj pierwszy raz zrobiłam dla mojej córki playdough z domowych produktów. Nie wiem, czy to się tak samo nazywa w Polsce, ale ogólnie to taka miękka plastelina. Chcecie przepis? Oto on:

1/2 szklanki soli

1 szklanka mąki

1 łyżka stołowa oleju

1 łyżka stołowa czegoś, co się nazywa cream of tartar (w tłumaczeniu to dwuwinian potasu; wyszukiwarka mówi, że to sól używana do produkcji proszku do pieczenia, ale myślę, że i bez tego się obejdzie)

2/3 szklanka wrzącej wody

barwniki spożywcze

Sypkie składniki mieszamy z płynnymi tak, aby powstała masa, która się nie klei. Jeśli ciasto jest zbyt płynne lub klejące, to dosypujemy mąki. A jeśli jest za twarde, to dolewamy wody. Ot i cała filozofia!

Dobranoc :-)

Scrapy

No to zrobiłam. Najbardziej dumna jestem z kwiatka (środkowe zdjęcie), bo zrobiłam go od początku do końca własnoręcznie (pierwszy raz coś takiego!) z beżowej rafii dekoracyjnej. A zdjęcia i tak nie oddają widoku scrapów "na żywo".