Sznurujemy!

Był sobie słoik. Nieco niepotrzebny, bo nakrętki nie miał. 

Były sobie drewniane łopatki i ich kuzynowie. Nie było dla nich już miejsca w kuflu z kuchennymi przyborami.

Napatoczył się sznurek. I klej. I koronki kawałek. A idea wyrwała mi z ręki szydełko i nakazała słoik przy pomocy kleju zasznurować, żeby drewienka miały gdzie mieszkać. Koronka musiała dodać swoje trzy grosze. 

A teraz się Państwu przedstawią...

Sznurek na kółka wpadł na chwil kilka na aromatyczną kąpiel do szklanki z mocną kawą.
Łopatki, łyżki i szczypczyki przyjaźń zawarły ze słojem w try miga.
Kolejna bajka z happy endem.

Duuużo mam do nadrobienia...

Ostatnio zdrowie mi nie dopisuje, a i splot okoliczności niełaskawy, bym na bieżąco pisała, co się u mnie twórczego dzieje. Nie mogę powiedzieć, że nie dzieje się nic, ale i szału nie ma, jak mawiał kiedyś mój dobry kolega.

Zacznę od podziękowań dla cudownej Joasi z bloga Mix Robótkowy, która czytając, że jest mi niewesoło, postanowiła mnie obdarować. Co też uczyniła dając radość mnie i mojej córce, a którą i ja w jednej części przekażę mojej Mamie :-) Asia przesłała nam pięknego ślimaczka, w którym z miejsca zakochała się Panna Maria.

Mnie się dostało, z czego bardzo się cieszę, dwie pary cudownych kolczyków:

Te drugie, zielono-brązowe, dostanie moja Mama, bo wiem, że Jej się takie kolory szczególnie podobają.

Asiu, jesteś cudowną osobą i jeszcze raz bardzo Ci dziękujemy za prezenty :-)

W okresach, gdy mam nieco więcej szczęścia, by czuć się dobrze i mieć ochotę na jakiekolwiek działanie, udaje mi się robić przedmioty raczej użytkowe. Ostatnio wykorzystałam wiaderko po farbie do malowania ścian i zrobiłam z niego nieco większą doniczkę, w której mam zamiar wkrótce zameldować mojego sporego wzrostem kaktusa.

Zdarzyło mi się również zrobić koronkę na szydełku, którą wykorzystałam do sukienki dla mojej córki. Jednak sukienka jeszcze nie jest skończona (trzeba dorobić jeszcze ramiączka), w związku z tym pokazuję jedynie fragment koronki doszytej do owej sukienki własnie.

Bardzo przepraszam, że dziś nie pokażę kartek, które również powstały w ostatnich dniach, szczególnie kartek dla Mam - mojej i mojego Mężczyzny, ale dziś już i tak sporo nadrobiłam. A kartki spróbuję pokazać jutro lub pojutrze.

Tym, którzy do mnie, mimo moich rzadkich wpisów, zaglądają, bardzo gorąco dziękuję. Dosłownie gorąco, bo w końcu do nas wiosna, a właściwie lato, przyszło i się ugotować można we własnym sosie. Ufff! 

Stara - nowa lampa

Stała sobie na szafie, stara, brzydka, zniszczona i poplamiona, z wiszącą w powietrzu groźbą wyeliminowania jej z naszego życia. Ale nagle okazało się, że właśnie taka by się nam przydała. Tylko, że jakoś nie bardzo miałam ochotę zasypiać się i budzić w towarzystwie takiego paskudztwa. 

No to sobie ze starej zrobiłam nową lampkę nocną :-)

Niestety, pierdoła jestem, bo zapomniałam zrobić zdjęcie lampce, zanim zaczęłam odzyskiwać z niej części na nową. Próbowałam znaleźć w różnych miejscach w sieci zdjęć podobnych lamp, jednak nie udało mi się znaleźć takiej. 

Tak czy inaczej, z zielonej, poplamionej i powyginanej w kloszu lampki powstało to:

Nie jest idealna, ma mnóstwo niedociągnięć powodowanych moją niewiedzą i brakiem doświadczenia w tego typu pracach. Jednak jestem dumna z tej lampki i na przyszłość będę wiedziała już jakich błędów więcej nie powtarzać.

Co się robi ze słoiczkiem po koncentracie pomidorowym?

Ano robi się to:

Ps. Piękne zdjęcia wychodzą w grudniowym słońcu :-)

Małe duże zmiany

Nadejszła wiekopomna chwila...

Czas był, by dziecię me miało w końcu swój kawałek podłogi (sufitu i ścian również). Zmobilizowałam więc swojego połówka, żeby pomógł mi w dźwiganiu gratów. Przy okazji, paskudną szafę, której miałam ochotę się pozbyć, odnowiłam i z pewnością już się jej nie pozbędę. A szafę dostała po mnie w spadku moja córka. 

Za moich czasów szafisko wyglądało tak:

W kolorze brudno-żółto-beżowym z połamanymi uchwytami. Brzydka. A ponieważ finansów brak na nową, dziewczęcą szafkę, wymyśliłam to:

Nie obyło się bez przeszkód, bo okleiny w sklepie była tylko jedna rolka. Dałam jednak radę i efekt bardzo mi się podoba. Na białą, w słoje, okleinę, nakleiłam kwiatki, motylki i inne duperelki (przy pomocy tatusia mojej córki) i szafisko stało się słodką (w moim mniemaniu) szafką dziewczęcą. Moje dziecko jest nią, w ogóle całym swoim nowym pokojem, zachwycone :-)

Teraz jeszcze muszę ogarnąć cały bajzel z moimi rzeczami, zabrać się za jakieś kartki świąteczne (może mi się jednak uda w tym roku) i porządnie złapać się za krzyżyki, których udaje mi się stawiać może 10, raz na dwa dni...

Pozdrawiam wszystkich zaglądających.

Segregator na przepisy

Już dawno chciałam sobie coś takiego zrobić, ale jakoś nie miałam natchnienia. Teraz pojawiła się okazja, bo zamówiłam sobie papiery 12x12" do robienia albumu dla mojej córeczki, a papiery te przywędrowały do mnie w sztywnej kopercie o wymiarach nieco większych niż zamówione papiery. Wykorzystałam więc ową kopertę i powstało to:

Koszulki w segregatorze są rozmiaru A4, więc, jak widać, segregator jest troszkę większy niż A4. Zastanawiam się, czy nie dorobić kieszonek na wewnętrznej stronie okładki, żeby móc chować w nich jakieś małe wycinki z czasopism, czy karteczki z zanotowanymi na szybko przepisami.

Szafka

Od dawna miałam problem, gdzie trzymać niektóre środki czystości. W kuchni trzymam część, a te używane w toalecie stały po prostu za ubikacją. Drażniło mnie to, bo i kurzyły się, a i wyglądały mało ciekawie. Co prawda mam szafeczkę w łazience, ale ona mała i właściwie tylko na kosmetyczne sprawy. A miejsca na kolejną szafkę w naszej niewielkiej łazience nie ma. Przynajmniej nie na taką szafkę, jaką bym chciała. Wymyśliłam więc coś, co ukrywa teraz wszystkie te środki czystości, łącznie ze sporą paczką papieru toaletowego :D 

Wykorzystałam do tego celu pudło po rowerku mojej córki, które jest na tyle wąskie, że zmieściło się pomiędzy ścianą, a muszlą i na tyle wysokie, że spokojnie pomieściłam w nim, co chciałam. Na początku wyglądało ono tak:

Po oklejeniu i delikatnym ozdobieniu wygląda tak:

A tak wygląda już na swoim miejscu (przepraszam za jakość zdjęcia, lepiej się nie dało ;P):

Do wykonania tej szafeczki wykorzystałam wspomniane już pudło, szary papier do pakowania paczek, taśmę dwustronnie klejącą, naklejki ozdobne i jeden drewniany koralik jako uchwyt. 

Będę musiała pomyśleć jeszcze nad jakims magnesem może do środka, bo się czasami drzwiczki otwierają ;-)