Przerywnikowo

W ramach przerwy w szydełkowaniu zamówionego sweterka, spędziłam z córką pół dnia na robieniu kwiatów z krepiny. Cudowny relaks :-)

A zaczęło się od flagi. Moje dziecko zobaczyło w jakiejś bajce, że ludzie robią flagę i też zapragnęło mieć własną. Narysowała więc moja panna coś bliżej nieokreślonego i kazała sobie dokleić do flagi patyczek. A jak już flaga zrobiona, to musi być i kwiatek, bo fladze smutno. No i powstał cały wazonik (tak naprawdę, to szklanka) kwiatków. I jeden, szczególny, dla mojej córci kwiatek. W podziękowaniu Panna Maria robi dla mnie właśnie kartkę. I coś czuję, że ją też pokażę, bo jestem jej pracą zachwycona.
Na poniższym zdjęciu nasze wspólne dzieło :)

Grzechotki

Skończyłam je już kilka dni temu, jednak nie było ładnego światła, żeby je sfotografować. A poza tym i ja jakoś nie w nastroju do chwalenia się.

Ale w końcu nadszedł dzień, w którym słonko nieśmiało się zza chmur pokazuje. A to działa na mój parszywy nastrój jak balsam. Chwyciłam więc aparat i oto są zdjęcia.

Grzechotki są trzy, każda zakończona kółeczkiem zawieszonym na sznureczku. A wszystkie trzy kółeczka zaczepione są przez "bransoletkę", którą można przyczepić gdziekolwiek ;-)
Jak widać na spodzie każdej z grzechotek jest buźka, która z pewnością przyciągnie uwagę małego ludzia :-) Myślicie, że się spodobają?

Przy okazji podam sposób wykonania takiej grzechotki. Bez tutorialu, bo to przy tak błahym projekcie wydaje mi się zbędne.

Na jedną grzechotkę potrzebujemy:

• pustą buteleczkę po Actimelu lub innym tego typu jogurciku
• łyżkę ryżu
• wełnę lub mulinę (kordonek jest "za twardy") i szydełko
• taśmę klejącą i kółko z papieru o średnicy o milimetr większej od średnicy wylotu buteleczki
• plastikowe kółeczko na uchwyt, choć to nie jest konieczny element

Buteleczkę ubieramy w szydełkowy kubraczek zmniejszając i zwiększając ilość oczek w miejscach zwężeń i zgrubień butelki. Przed wykończeniem i zamknięciem kubraczka wsypujemy do środka buteleczki suchy ryż (może być też groch, kasza, fasola albo koraliki - wszystko, co hałasuje), naklejamy papierowe kółko na wylot butelki i dokładnie oklejamy je taśmą klejącą. Musi być naprawdę dokładnie oklejone, by w razie ewentualnego prania woda nie zmoczyła papieru i nie dostała się do środka buteleczki. Zamykamy kubraczek na butelce et voila! Grzechotka gotowa. Ja użyłam do każdej grzechotki inną ilość ryżu, więc każda wydaje inny dźwięk. A na spodzie, jak już pisałam, wyszyłam buźki. Moja córka jest tymi grzechotkami zachwycona, mimo, iż ma 4 lata. Mam więc nadzieję, że z czasem maluszek, który je dostanie też będzie zadowolony i zainteresowany zabawą nimi.

Miłego niedzielnego popołudnia, Kochani!

Wymianka z sercem na dłoni

Dostałam już przesyłkę od Gosi, za którą ślicznie dziękuję. Moja męska połowa również Ci, Gosiu, dziękuje za słodkości, które mu baaardzo smakowały :-) Zanim zdążyłam zrobić zdjęcie tego, co wysłałaś, już brakowało kilku cukierków :-)

A oto co było w przesyłce:

Serducho super, przydasie rzeczywiście się przydadzą, a cała reszta - palce lizać! :-) Mam nadzieję, że przesyłka ode mnie, która się właśnie szykuje i powędruje do Gosi w poniedziałek, sprawi równie dużą radość, jak ta, którą właśnie otrzymałam.

A przy okazji... Podoba Wam się moje nowe tło na blogu? Mnie się podoba, tym bardziej, że sama je sobie zrobiłam w programie do digiscrapowania :D

Ściskam!

Zaległości...

Nazbierało mi się trochę spraw do opisania w ostatnim czasie. Postaram się więc nie rozpisywać za mocno.

Brałam udział w wymiance anielskiej. Z różnych powodów, włączając w to moją ostatnimi czasy ogromną gapowatość, nie zrobiłam zdjęć ani tego, co wysłałam, ani tego, co dostałam! Udało mi się jednak zdobyć choć częściowe zdjęcia tego, co wysłane i otrzymane.

Przygotowywałam paczkę dla Cohenna. Zdjęcie podkradam z Jej strony. Mam nadzieję, że mi wybaczy...

A ja otrzymałam paczuszkę od Kasi (zdjęcia również z Jej bloga), za którą bardzo dziękuję.

To oraz inne różności i smakołykowitości przesłała mi właśnie Kasia.

Wiedziałam, że coś jeszcze miałam napisać, ale zastrzelcie mnie, nie pamiętam o czym :/

No nic to... Jak mi się przypomni, to napiszę innym razem :-)

Tilda? Hm...

Napatrzyłam się na piękne Tildy u dziewczyn z Polski i zagranicy i mi się też zachciało. Co prawda nikt mnie nigdy nie uczył szycia, nawet pewnie podstaw nie mam. Ale za to mam maszynę i chęci. 

Poszukałam sobie w sieci jakiegoś wykroju, w miarę łatwego, żeby się nie babrać w robocie, z którą nie jestem nawet na stopie koleżeńskiej, że o przyjaźni nie odważę się wspomnieć. I zabrałam się za zszywanie. Problemów po drodze napotkałam masę, w tym jedno o imieniu Maria (koniecznie chciała znać nazwy wszystkich części maszyny do szycia - a skąd ja mam to wiedzieć?!), która bardzo chciała mi pomóc podając powykrawane kawałki materiału i mówiąc, że teraz mam szyć TO. I że ona już chce lalę. Teraz. Natychmiast. JUŻ!!!

Spieszyłam się więc, a wiadomo przecież, że jak się człowiek spieszy, to... rwą się nici, wychodzi krzywy szew, nie chce się przewlec na prawą stronę zeszyty już materiał, okazuje się, że czegoś się za mało wycięło, albo, że wycięło się źle. Słowem - KOSZMAR.

I tak właśnie zaczęłam swoją zabawę z pierwszy raz w życiu szytą zabawką dla mojego dziecka. Zastanawiam się też, czy nie był to czasem mój ostatni raz, gdy próbowałam szyć Tildę. Zwłaszcza, że efekt, mimo, iż (prawie) ukończony (po zrobieniu zdjęć i wyrwaniu mi z rąk przez dziecko mojego dzieła, okazało się, że zapomniałam zaszyć dół nóżek - nie pytajcie mnie dlaczego nie zszyłam ich jednym ciągiem, nie warto) wydaje mi się być szkaradnym. Cóż... Moja córka jest w lali zakochana i nie wypuszcza jej z rąk. A w sumie o to poniekąd chodziło. 

No to sobie teraz popatrzcie na potworka :D

Udało się :-)

Kochane!

Jesteście nieziemskie! Pod moją pierwszą rozdawanką zapisała się JEDNA osoba. Tym razem zapisało się nieco więcej osób. Ich liczba przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Gdy pisałam o tym, że chcę podzielić się z Wami tym, co mam, miałam w głowie myśl, że będę szczęśliwa, jeśli choć 10-15 osób się zapisze. A tutaj proszę, jaka niespodzianka. 82 osoby zostawiły komentarz pod wpisem do candy. Jedna, szczególna osoba, której bardzo dziękuję, że do mnie zagląda, sama wyeliminowała się z losowania. Zostało więc 81 chętnych na moje cukierki kobietek.

Nie będę Was zbyt długo trzymać w niepewności. Zobaczcie więc, jak to wyglądało... 

Cięcie pasków zajęło mi nieco ponad pół godziny, a do losowania wynajęłam rękę mojego osobistego mężczyzny.

Polciu, gratuluję i bardzo proszę o adres do wysyłki na maila.

A co znajdziesz w przesyłce? A to:

Mam nadzieję, że zawartość przesyłki sprawi wygranej radość.

Dziękuję Wam wszystkim za udział w zabawie. Przede wszystkim dziękuję nowym obserwatorkom. Jednocześnie przepraszam, że nie zdołałam zajrzeć do wszystkich osób, które do mnie zaglądają, jednak na nic nie mam ostatnio czasu, czego przykładem jest tak późne ogłoszenie wyników losowania candy.

Ściskam, pozdrawiam i dobrej nocy życzę :-)

Wymianka kawowa - zakończenie

Skoro dotarła przesyłka ode mnie, to mogę już pokazać, co zawierała. Przygotowałam ją dla Uli.

 Cieszę się, że szczęśliwie dotarła i sprawiła adresatce przyjemność.

Wymianka kawowa

Dostałam przesyłkę - przecudowną - i znam tylko imię, nazwisko i adres nadawcy, za to nie znam adresu bloga! W każdym razie ślicznie dziękuję Agnieszce, która tę przesyłkę dla mnie przygotowała oraz Marcie, która zorganizowała wymiankę.

Ten biały materiał pod spodem to KANWA!!!!!! A mnie się właśnie kończy i miałam zamiar kupić. Poza tym śliczne, kolorowe tasiemki, kawki i herbatki, ale przede wszystkim wspaniałe zakładki do książek i zawieszki. A to wszystko z motywem kawy.

I znów mam radochę dzięki przesyłce od kogoś bardzo miłego :-)

Wyróżnienia

W końcu zebrałam się do napisania tutaj. Mam sporo do nadrobienia, choć aż tak wiele się u mnie twórczo nie działo w czasie, w którym milczałam blogowo.

Podczas mojej nieobecności dwie osoby były tak miłe, że obdarzyły mnie wyróżnieniem. Szczerze mówiąc nie bardzo wiem za co, ale to i tak miłe. Te dwie osoby, to witaaminkaa oraz Asia - ESPRIT. Dziękuję Wam, dziewczyny.

Dziewczyny piszą, że powinnam wyróżnić kolejnych 16 blogów, pomijając te, z których ja otrzymałam wyróżnienie oraz napisać o sobie 7 rzeczy. Uważam jednak, że na wyróżnienie zasługują wszystkie blogi, które obserwuję, bo w każdym z nich jest coś wyjątkowego, co przyciągnęło moją uwagę. Jest tylko jeden, szczególny blog, który chce wyróżnić. To blog mojej Mamy. Uważam Ją za osobę bardzo dzielną i odważną, co udowodniła zakładając bloga będąc już po pięćdziesiątce. Dodatkowo zaznaczyć muszę, że nie jest osobą obeznaną w Bóg wie jak wielki sposób z komputerem. Zdarzało mi się pomagać Jej na odległość (Mama w Polsce, ja w UK) w jakichś komputerowych sprawach, bo sama sobie nie umiała poradzić. Jednak założyła bloga i prowadzi go z coraz większą wprawą. Poza tym tworzy naprawdę cuda w mało jeszcze znanej w Polsce technice zwanej quilling. 

Dumna jestem z mojej Mamy, dlatego to właśnie Jej i tylko Jej przyznaję wyróżnienie. 

Zapraszam Was na blog mojej Mamy - Robótkowy świat Rudzika

Jeśli zaś chodzi o wiadomości na mój temat, to na blogu piszę wszystko, czym chcę się podzielić, więc jeśli ktoś chce się o mnie czegoś dowiedzieć, musi poczytać mojego bloga ;-)

Brałam udział w wymiance Babie Lato organizowanej przez kamala86 i w parze dostałam ją samą. Dostałam od niej super przesyłkę ze słodkościami i ślicznościami, za co pięknie dziękuję, ale ponieważ głowę miałam w tym okresie bardzo zajętą prywatnymi sprawami, zgapiłam się i zapomniałam sfotografować wszystko, co było w przesyłce. Mam nadzieję, że ona nie zapomniała zrobić zdjęcia temu, co wysyła. I że zrobi zdjęcie tego, co dostanie ode mnie, bo też nie zrobiła zdjęcia... Gdzie moja głowa?!?!?!

Pocztowo

Ostatnie kilka dni to dla mnie bardzo dobry czas. Nie powiem, by nie spotykały mnie trudności, ale przewagę, nazwijmy ją, jakościową mają te dobre wydarzenia.

Wczoraj spotkałam znajomą sprzed dwóch lat, z którą urwał mi się kontakt, choć wcale tego nie chciałam - tak czasem bywa. I to spotkanie tak na mnie pozytywnie podziałało, że hej! Wymieniłyśmy się numerami telefonów i obiecuję sobie, jej i Wam, że wkrótce się z nią znów spotkam, bo kobieta zawsze mi takiego kopa do przodu dawała, jak nikt inny.

Kolejny powód do radości, to fakt, że moje dziecko od czterech nocy zasypia u siebie w łóżku, a dodatkowo wczoraj przespała w nic całą noc, do rana! Do tej pory zawsze spała z nami w naszym łóżku i nie chciała zasypiać bez nas (najlepiej obojga). A przedwczoraj zasnęła nawet beze mnie w pokoju. Wczoraj za to siedział przy niej Tata i dała radę zasnąć w miarę szybko :-)

A dziś, moi mili, listonosz zadzwonił do mnie do drzwi, zamiast wrzucić przez szczelinę w drzwiach całą korespondencję. No cóż, nie mógł tego zrobić, bo nie zmieściłoby się wszystko za moimi drzwiami i nie przeszłoby przez szczelinę. Poza listami urzędowymi (rachunki dziś mnie szczęśliwie ominęły) dostałam... KARTKĘ NA DZIEŃ MATKI! Moja córcia ma nieco ponad dwa latka, więc nie mogła jej zamówić, więc podejrzewam mojego połówka. Ten jednak jest jeszcze w pracy i nie może mi odpowiedzieć osobiście na pytanie: czy to Ty wymyśliłeś? A na sms nie odpowiada. Powiem Wam jedno: poryczałam się :D Nie spodziewałam się kompletnie takiego czegoś. A już w szczególności od mojego Pana, bo on o takich sprawach nigdy nie myśli. Chcecie zobaczyć, jaką kartkę dostałam? Chcecie, wiem :D

I nie mam pojęcia skąd ten, kto zamówił dla mnie tę kartkę wiedział, że bardzo podoba mi się motyw Tinker Bell, bo moja córka tej bajki nie widziała ani razu. A mnie się podoba po prostu grafika tej bajki.

Kolejną radosną przesyłką dzisiaj były życzenia z prezentem od mojej niezastąpionej Mamy. Życzenia imieninowe, a nie z okazji Dnia Matki, rzecz jasna. Przy okazji nadmienię, że Ona dostała już kartkę ode mnie i mogę powiedzieć, że to ta niebieska była dla Niej ;-) W przesyłce od mojej Mamy, tzn, od Rodziców, dostałam dwa czasopisma z szydełkowymi cudami i książeczkę, którą widać na zdjęciu. Super sprawa :-)

 A do tego wszystkiego piękne życzenia wykonane techniką quilling przez moją osobistą zdolną Mamę :D Swoją drogą, zapraszam na Jej bloga, którego prowadzi od całkiem niedawna. KLIK

 Prawda, że kartka piękna?
I ostatnia przesyłka, o której chcę dziś powiedzieć, to wynik wymianki książkowej u Doriss. Dostałam ją od Renaty z bloga Mój Świat i moje pasje. A oto, co było w przesyłce:

Zakładka piękna, książka w mój gust trafiona. Reszta też bardzo miła. Serdecznie dziękuję wszystkim za dzisiejsze prezenty.

No i bym zapomniała... Dostałam też paczkę. Co prawda z zamówionymi rzeczami, ale jako gratis dostałam zegarek! :D Wiecie, że ja od jakichś 5, może i więcej lat, nie noszę zegarka na nadgarstku? No, to chyba zacznę, bo zegarek jest całkiem ładny :-) 

No, to na dziś chyba tyle...

Miłego popołudnia!

A ja znowu nocnie...

Moja córeczka uwielbia pewną książkę. Bohaterkami owej książeczki są gąsienice.

Jeśli jesteście na etapie nauki kolorów z Waszym dzieckiem, albo może Wasza pociecha lubi świecidełka, to ta książeczka jest dla Was idealna. Nie dość, że jest przepięknie ilustrowana, to pewne elementy obrazków są "podłożone" błyszczącą folią. Przy tej książce uczymy się z Panną Marią liczyć (póki co wszystkie cyfry to "dwa"), poznajemy kolory ("nenony") oraz zadziwiający fakt, że motyle były kiedyś gąsienicami. A ponieważ "nenony", to mama zrobiła córci to:

Od teraz możemy już czytać bajkę z towarzyszącą nam gąsienicą ;-)

W sekrecie Wam powiem, że miały być tez i motyle skrzydełka, ale jakoś mamie nie wychodziły, więc dała spokój i został jedynie pasek z kokardką. Też ładnie, prawda? :P

Od jakiegoś czasu chodził za mną notatnik, w którym mogłabym na bieżąco zapisywać wszystko, co trzeba kupić. Najczęściej pomysły na zakupy wpadają mi w kuchni, a nie bardzo mam tam gdzie trzymać zeszycik, w którym mogłabym wszystko zapisywać. Powstało więc coś takiego...

 ...z lampą

...i bez lampy błyskowej. Rzeczywiste kolory są dokładnie pośrodku jednego i drugiego zdjęcia.

Nie pamiętam, czy pisałam, że wybieram się w czerwcu na wesele do Polski. Jeśli nie pisałam, to już piszę. Wybieram się :D No i dziś, za pierwszym podejściem, kupiłam sobie sukienkę na owo wesele. Takie cuda mi się nie zdarzają, a tu proszę bardzo. Sukienka jest. Teraz jeszcze buty, coś na szyję, jakiś szal albo chusta - jeszcze się pomyśli i będę gotowa. 

No, pochwaliłam się, to mogę iść spać :D

Właściwie, to mam wrażenie, że o czymś jeszcze...

Aaa!!! Dzisiaj pierwszy raz zrobiłam dla mojej córki playdough z domowych produktów. Nie wiem, czy to się tak samo nazywa w Polsce, ale ogólnie to taka miękka plastelina. Chcecie przepis? Oto on:

1/2 szklanki soli

1 szklanka mąki

1 łyżka stołowa oleju

1 łyżka stołowa czegoś, co się nazywa cream of tartar (w tłumaczeniu to dwuwinian potasu; wyszukiwarka mówi, że to sól używana do produkcji proszku do pieczenia, ale myślę, że i bez tego się obejdzie)

2/3 szklanka wrzącej wody

barwniki spożywcze

Sypkie składniki mieszamy z płynnymi tak, aby powstała masa, która się nie klei. Jeśli ciasto jest zbyt płynne lub klejące, to dosypujemy mąki. A jeśli jest za twarde, to dolewamy wody. Ot i cała filozofia!

Dobranoc :-)