Nocna robota cz.2

Nocna robota

...okupiona stresem, bo dziecko o północy uznało, że jest już wyspane i może pomóc mamusi. I biegało po mieszkaniu tupiąc nogami i z pewnością doprowadzając naszą sąsiadkę piętro niżej do szału. A zamówienie na jutro, więc czekać, aż łaskawie dziecię me zaśnie na powrót, nie mogłam. Dziecię zasnęło po drugiej :/

Właśnie zauważyłam, że na ostatnim zdjęciu zawinął się jeden płatek u kwiatka. 

Invitations

Moja córka za niecałe dwa tygodnie obchodzić będzie swoje czwarte urodziny. Z tej okazji organizujemy jej imprezę na "skaczącym placu zabaw", jak ona to nazywa. Trzeba było więc zrobić kilka zaproszeń dla osób, do których nie mam numeru telefonu, a które Marysia chciałaby zaprosić na swoje urodziny. Powstało więc 5 zaproszeń - 3 męskie i 2 damskie, że tak to określę :-)

Przy okazji powstała też kartka dla osoby, która kupiła ode mnie dwa wyhaftowane kiedyś obrazy, przy okazji ratując mnie finansowo ;-)

Na dziś to tyle. W najbliższej przyszłości znów szydełko, bo kończę właśnie drugi kocyk dla malucha, a w planach mam kolejne grzechotki. Tym razem nieco bardziej dziewczęce. I w ogóle mnóstwo mam planów robótkowych. I oby tylko wiosna nadal cieszyła mnie swoim jasnym dniem ubranym w słoneczne promienie i kiełkującą dookoła roślinność, to na wszystko będę miała chęci :-)

Grzechotki

Skończyłam je już kilka dni temu, jednak nie było ładnego światła, żeby je sfotografować. A poza tym i ja jakoś nie w nastroju do chwalenia się.

Ale w końcu nadszedł dzień, w którym słonko nieśmiało się zza chmur pokazuje. A to działa na mój parszywy nastrój jak balsam. Chwyciłam więc aparat i oto są zdjęcia.

Grzechotki są trzy, każda zakończona kółeczkiem zawieszonym na sznureczku. A wszystkie trzy kółeczka zaczepione są przez "bransoletkę", którą można przyczepić gdziekolwiek ;-)
Jak widać na spodzie każdej z grzechotek jest buźka, która z pewnością przyciągnie uwagę małego ludzia :-) Myślicie, że się spodobają?

Przy okazji podam sposób wykonania takiej grzechotki. Bez tutorialu, bo to przy tak błahym projekcie wydaje mi się zbędne.

Na jedną grzechotkę potrzebujemy:

• pustą buteleczkę po Actimelu lub innym tego typu jogurciku
• łyżkę ryżu
• wełnę lub mulinę (kordonek jest "za twardy") i szydełko
• taśmę klejącą i kółko z papieru o średnicy o milimetr większej od średnicy wylotu buteleczki
• plastikowe kółeczko na uchwyt, choć to nie jest konieczny element

Buteleczkę ubieramy w szydełkowy kubraczek zmniejszając i zwiększając ilość oczek w miejscach zwężeń i zgrubień butelki. Przed wykończeniem i zamknięciem kubraczka wsypujemy do środka buteleczki suchy ryż (może być też groch, kasza, fasola albo koraliki - wszystko, co hałasuje), naklejamy papierowe kółko na wylot butelki i dokładnie oklejamy je taśmą klejącą. Musi być naprawdę dokładnie oklejone, by w razie ewentualnego prania woda nie zmoczyła papieru i nie dostała się do środka buteleczki. Zamykamy kubraczek na butelce et voila! Grzechotka gotowa. Ja użyłam do każdej grzechotki inną ilość ryżu, więc każda wydaje inny dźwięk. A na spodzie, jak już pisałam, wyszyłam buźki. Moja córka jest tymi grzechotkami zachwycona, mimo, iż ma 4 lata. Mam więc nadzieję, że z czasem maluszek, który je dostanie też będzie zadowolony i zainteresowany zabawą nimi.

Miłego niedzielnego popołudnia, Kochani!

Szyję

Chodziła mi po głowie pewna myśl. Męczyła pomysłami i ich realizacją. Uszyłam więc. Choć nie wszystko, co chciałam. Dziś tylko jedną rzecz, za to największą. I wiem już, że biorąc się za szycie:

1. nie powinnam zabierać się szycie z materiałów, które nie są gładkie
2. zanim zacznę szyć powinnam sprawdzić, czy mam odpowiednią ilość odpowiednich nici ;P
3. powinnam nauczyć się pracy z centymetrem, a nie robić wszystko "na oko". Bo widział ktoś kiedyś szyjącą osobę, która nawet nie zna wymiarów wg których ma szyć? No to patrzcie na mnie ;P
4. i ostatnie... Zanim zabiorę się za poważne szycie NAPRAWDĘ muszę nauczyć się szyć. W związku z tym, cieszę się, że mogę póki co szyć na próbę z materiałów, które mam "dostane" i nie szkoda mi będzie, jeśli coś nie wyjdzie. Chociaż... Właściwie, to trochę mi szkoda, że to, co dziś uszyłam, nie wyszło tak, jak sobie wymarzyłam. Ale namiastka jest. Może wkrótce kolejna próba?

No to sobie popatrzcie... Ach, zapomniałabym dodać, że modelka nie jest w stanie ustać bez ruchu ani jednej sekundy i wszelkie moje prośby, groźby i błagania kwitowała tańcem, wygibańcem i innymi kocimi ruchami. Nie udało mi się więc uchwycić niektórych elementów, które chciałam pokazać, np. wszytych z przodu ramiączek, które mi się (prawie) ładnie udały :D Nic to. Zdjęcia są, jakie udało mi się zrobić :-)

Na horyzoncie bez zmian

Jakość zdjęć dzisiaj w większość niezadowalająca. Słonka brak, a z lampą to... ach, szkoda gadać. Nie będę miała jednak już okazji zrobić im ładniejszych zdjęć, bo dziś idą do ludzi.

I jeszcze kilka jajek.

 U góry jedna strona, na dole druga strona tego samego jajka.

Pozdrawiam.

Ale jaja!

Wielkanoc się zbliża wielkimi krokami, więc i produkcja rośnie :-) Ostatnie jajka są najmniejsze i palce mnie bolą od wkłuwania szpilek, więc dziś pewnie zrobię sobie przerwę. A wczoraj powstały te maluszki (na zdjęciach wyglądają na spore, ale w rzeczywistości mają kilka centymetrów wysokości).

Z kartek pokazywanych w ostatnim poście została mi już tylko jedna. Mój Osobisty Mężczyzna zajął się pośredniczeniem w sprzedaży kartek i jaj, za co jestem Mu bardzo wdzięczna. Wczoraj udało mi się zrobić jeszcze 4 kartki. Na więcej nie pozwoliła mi moja Córka, która bardzo chciała pomagać mamusi, zabierając mi wszelkie leżące na biurku rzeczy. No, a wieczorem, wiadomo, robiłam jajka. Dziś kolejna porcja kartek pewnie powstanie. A póki co - wczorajsze.

Udało mi się wykorzystać piękne słoneczko, jakie nam dziś wiosennie świeci i zrobić całkiem przyzwoite zdjęcia.

Dziękuję Wam za to, że do mnie zaglądacie.

Wielkanocnie i hurtowo

Czas na robienie w wielkanocnym temacie rozpoczął się na dobre i u mnie. Przedstawiam pierwszą partię świątecznych kartek.

Wszystkie podobne, a jednak każda inna, prawda? :-)