Czapka i szalik

Dla mojej córci na zimę. Mam nadzieję, że kurtka, która w zeszłym roku była za duża, tej zimy jeszcze będzie na nią pasować, bo specjalnie do niej zrobiłam czerwony komplet.

 Właścicielce się podoba :-)

Wieszaki z kotkami

Kupiłam dla mojej córki niezbyt piękny wieszak z kotkami, ale coś takiego właśnie było nam potrzebne. 

Tak kotki wyglądały oryginalnie:

A tak po mojej z nimi zabawie:

Mimo, iż nie jest to szczyt zdobnictwa, to mojej córce i mnie się podoba, a to nam wystarczy :-)

Zaległości

Kochane moje Czytelniczki!

Muszę Was bardzo przeprosić, że nieco Was zaniedbuję. Tłumaczę się jednak tym, że trafiłam na pewną stronę (blogiem tego chyba nie nazwę), która mnie od siebie uzależniła. Cuda są tam nie do opisania. Od szydełkowania, przez szycie, plecionki, dekupaż, po gotowanie. Chyba wszelkie możliwe znane mi techniki craftingu znalazłam na tej stronie, a niektóre rzeczy są tak piekne, że trudno oderwać od nich wzrok. A ponieważ za dnia rzadko mam czas, by siąść spokojnie do komputera, to zarywam nieco noce, by móc zagłębić się w piękny craftingowy świat. Zapraszam więc na stronę Marrietty, jednak każdy, kto tam wejdzie, robi to na własną odpowiedzialność :-)

W tym czasie, gdy pochłonięta byłam cudami na stronie Marrietty, Joanna otrzymała przesyłkę ode mnie. Ona pokazała już, co w niej było, ale ja zamieszczę tu zdjęcia moich robótek, które do Joasi wysłałam dla tych, którzy jeszcze nie trafili na jej bloga (wątpię, by tacy byli, ale różnie to bywa).

Kartka

 Etui na telefon

 Broszki, które mogą być też spinkami do włosów (takie mają sprytne zapięcie ;P)

Z tego, co Joasia pisała u siebie na blogu, podobała jej się zawartość paczuszki, z czego się bardzo cieszę.

W międzyczasie uszyłam też sobie długą spódnicę. Nic wielkiego, na gumce, ale ze wzorem, który mi się szalenie podoba. Pokażę ją, jak będę miała okazję zrobić jej zdjęcie na sobie, bo "na leżąco" nie ma efektu. Planuję też uszyć sobie do niej top, bo został mi jeszcze spory kawałek materiału.

Postępy:

1. Sweter dla mnie jest w 90% ukończony. Został tylko rękaw do skończenia i obrobienie brzegów. Ale tak mi się znudził, że znajduję sobie sto innych prac, by tylko się za niego nie zabrać. Ale spokojnie. Do jesieni jeszcze troszkę czasu zostało. Zdążę :-)
2. Sukienka szydełkowa dla mojej córci robi się coraz dłuższa. Zaczęłam już zwiększać jej obwód, więc dół sukienki rośnie, choć rosnąć będzie coraz wolniej ze względu na to powiększanie obwodu właśnie. Póki co wygląda pięknie i aż chce mi się ją kończyć.
3. Zaczęłam robić czapkę dla mojej panny z tej wełny, co robiłam broszki dla Joasi. Wolno się to robi, ale efekt, mam nadzieję, będzie ciekawy. Nie spieszę się z tą robótką i sięgam po nią tylko wtedy, gdy akurat nie mam nic innego pod ręką (w każdym pokoju, przy każdym siedzeniu mam jakąś inną robótkę :P).
4. Tnę na paseczki znoszone ubrania z elastycznej bawełny i zaczęłam z tych paseczków szydełkować COŚ. Coś ma w zamierzeniu być koszem na zabawki mojej panny, ale co z tego wyjdzie - póki co -  trudno powiedzieć.

I to by było na tyle dzisiaj. Mam dziwne przeczucie, że o czymś zapomniałam. Jak mi się przypomni, to napiszę znowu :-)

Pozdrawiam i zachęcam do komentowania :-)

Ha!

Wezwanie do komentowania zadziałało :-) Bardzo mnie to cieszy. I tu od razu mała uwaga. Kilka z Was napisało, że ja nie komentuję zbyt często u innych. A prawda to. Ale ja nigdzie nie napisałam, że jestem aktywną czytelniczką - komentatorką. Owszem, czytam Was, w miarę możliwości regularnie, ale komentuję jedynie wtedy, gdy naprawdę mam coś do powiedzenia :-) I wiem, że Wy na pewno też. Ale moja zabawa polega właśnie na tym, by to Was zmobilizować do częstszego komentowania u mnie. A przez to i ja częściej będę komentować Was. Prawdopodobnie. Bo ze mną to różnie bywa ;P

I jeszcze słówko do Joasi... Owo "coś" z poprzedniego posta - mowa była o prezencie dla moich Rodziców z okazji ich rocznicy ślubu. Dla Ciebie też wysłałam niespodzianki, ale w technikach, które już wcześniej troszkę ogarniałam. Więc tym razem się pomyliłaś. Ale mam nadzieję, że prezenty dla Ciebie również się spodobają :-)

A skoro mowa o prezencie dla moich Rodziców... Otóż niecierpliwa ze mnie bestia i podczas wczorajszej z nimi rozmowy, nie wytrzymałam i pokazałam przez Skype, co dla nich przygotowałam. A skoro Rodzice już widzieli, to i Wy możecie :D

Obraz 3D na kanwie o wymiarach 20x20cm. Wszystko od podstaw, łącznie z filiżanką, robiłam sama. No, poza ziarenkami kawy, której nie hodowałam ;P Dlatego jestem taka dumna z tego, co powstało. Wiem, że nie jest idealne, ale z sercem i wiem, że moi kochani Rodzice to doceniają.

Do obrazka dołączyłam kartkę z życzeniami. Myślę, że nie musiałabym nic pisać, a i tak wiedzieliby, jak bardzo ich kocham i podziwiam za to, że spędzili ze sobą już tyle lat. 

Coś :-)

Mam do pokazania coś, z czego jestem bardzo dumna, czego jeszcze wcześniej nigdy nie robiłam i nad czym myślałam kilka dni, a robiłam kilka godzin. Bardzo chcę Wam to pokazać, ale... Nie mogę! Najwcześniej będę mogła się tym pochwalić w dniu, z okazji którego to jest zrobione lub w chwili, gdy adresat otrzyma przesyłkę z tym czymś. 

Nie wyszło mi dokładnie tak jak chciałam, chyba moja wyobraźnia jeszcze ciężko ogarnia ten temat, ale i tak efekt zadowolił mnie i zachęcił do dalszych prób.

Do "cosia" dołączona będzie kartka, która jest równie piękna, wg mnie (tak, skromna jestem ;P), jak "coś" :-)

Duma mnie rozpiera, a niecierpliwość, by pokazać, o czym mowa - załamuje ;P

Czekajmy więc, aż nastąpi wiekopomna chwila!

Aha, wygląda na to, że mam tylko dwie wierne czytelniczki, a przy okazji komentatorki: moją Mamę i niezastąpioną wirtualną Przyjaciółkę - Joannę :-) Bardzo mnie cieszy, że obie do mnie zaglądacie i jesteście ze mną, za co Wam bardzo dziękuję. Jednak postanowiłam coś zrobić z tym milczeniem pod moimi postami i wymyśliłam, że nagrodzę jedną (albo więcej) osób, które zaczną uczestniczyć w prowadzeniu mojego bloga na zasadzie komentowania tego, co tu wstawiam. 

Wiem, że w ostatnim czasie słabo u mnie z postami było, ale obiecuję się poprawić. 

Nagrodami będą przydasie (papiery, tasiemki, stemple, naklejki... co mi wpadnie pod rękę). 

Nie jest to candy, bo nie będzie żadnego losowania, nie ma też typowych reguł. Po prostu... komentujcie dziewczyny, a ja wybiorę tę, która (lub które) wg mnie starają się najbardziej ;P Ot taka zabawa :-)

Myślę, że miesiąc czasu wystarczy, więc za około 4 tygodnie postaram się już wybrać zwyciężczynię(-e).

Dla zachęty dodam, że mam mnóstwo przydasiów, którymi bardzo chętnie się podzielę.

I to by było na tyle. Koniec. I kropka.

Wracam...

Powoli, ale jednak :-)
Dziś kartka, którą zrobiłam z okazji urodzin naszego przyjaciela.

Zrobiłam też kilka innych rzeczy ostatnio, w tym jedną kartkę, ale pokazać będę mogła dopiero, gdy dotrą do adresatki :-) Bo co będę im psuła niespodziankę ;P

No to pa! :-)

Ps. Zapraszam na mojego bloga kulinarnego, na którym chwilę temu zamieściłam przepis na wyśmienity tort cappuccino :-)

Nagroda za komentarz :-)

Jakiś czas temu napisałam u Joasi na blogu komentarz, który był tym w kolejności, który Joasia postanowiła nagrodzić. Mogłam więc sobie wybrać coś, co zrobiła Jej córka, Sylwia w nagrodę. I wybrałam sobie zestaw, który mnie po prostu zachwycił. Dziś go dostałam :-)

Korzystam ze zdjęcia, które Joasia zamieściła u siebie, a które wcześniej pokazała Sylwia. Mam nadzieję, że obie Panie nie pogniewają się za skorzystanie z tego zdjęcia.

Komplet wg mnie jest cudowny, a w rzeczywistości wygląda jeszcze piękniej :-) Kolejny już raz, nie wiem który, dziękuję Joasi, że umożliwiła mi wygranie tego kompletu, a Jej córce za to, że zgodziła się poświęcić jedną ze swoich prac, by mnie nią obdarować :-) Jesteście kochane, dziewczyny!

Z robótkowych wieści: kończę robić sweter dla siebie i wkrótce, mam nadzieję, go pokazać, choć pogoda, piękna jak rzadko, nie nastraja do otulania się ciepłą wełną i dziergania :-) Za to chętnie wyciągnę w najbliższych dniach maszynę do szycia i zrobię ten kapelusik dla córki, o którym w komentarzach do sukienki dla mojej córci pisały dziewczyny. Może spróbuję coś jeszcze uszyć?  Się zobaczy :-)

Różana sukienka

Uszyłam dla córki sukienkę. Nie jestem z niej do końca zadowolona, ale człowiek uczy się na błędach i kolejna, mam nadzieję, będzie nieco lepsza i pozbawiona niektórych błędów. W każdym razie, wzór na sukience wynagradza błędy, jakie popełniłam. Został mi jeszcze kawałek materiału, więc spróbuję uszyć z niego spódniczkę dla małej. A ta sukienka spokojnie może służyć mojej córci przez kilka lat, bo gdy podrośnie, będę mogła wyciągnąć gumkę z obwodu i sukienka stanie się bluzeczką. Ważne, że Marysi bardzo się podoba.

A sweter dla mnie ciągle się robi. Duża jestem, to i dużo nad nim pracy ;-) I zaczyna mnie już męczyć, bo mam milion innych pomysłów na sweterki, bluzeczki i inne dziergadełka :-) Poza tym, wypadałoby zrobić jakąś kartkę choć raz na jakiś czas, żeby nie wyjść z wprawy.

Cieszę się, że czasem jeszcze do mnie zaglądacie. Bardzo serdecznie Wam za to dziękuję.

Dzieje się...

Bo to, że nic tu nie piszę, nie oznacza wcale, że się lenię robótkowo. Zamiast kapelusika dla córki powstała czapusia, która wbrew wyglądowi, jest przewiewna. Jednak spróbuję zrobić kapelusik tak czy inaczej, bo czapeczka - berecik pasuje mi raczej na jesień.

Sukienkę skończyłam i jestem cała dumna z tego, jak mi wyszła z jednym małym wyjątkiem. Wyszła mi na dziewczynkę o jakiś rok starszą niż moja córka :-) Ale nie szkodzi. Poleży do następnego roku i moja księżniczka będzie mogła księżniczkować w nowej sukience, która już teraz bardzo jej się podoba. Teoretycznie mogłabym ją nieco zwęzić i skrócić ramiączka, żeby była bardziej dopasowana. Jednak z moimi umiejętnościami krawieckimi wolę nie bawić się w takie przeróbki, bo nigdy nie wiadomo, co z nich wyniknie ;-) Według mnie jest piękna jaka jest (ew. może doszyję kwiatków) i niech taka zostanie do następnego roku.

Jeśli o torebkę chodzi, to owszem, skończyłam ją szydełkować. Nawet raz wzięłam ją na zakupy. Wracając jednak z zakupów uznałam, że torebka z tej wełny to niewypał i postanowiłam ją spruć. Teraz jednak myślę, że dam jej jeszcze jedną szansę i spróbuję uszyć podszewkę na tyle mocną, by ocaliła torebkę od unicestwienia. Bo wygląda, wg mnie całkiem nieźle owa torebka. Tym bardziej, że właśnie taką chciałam mieć, trochę hippisowską.

Pora chyba wrócić do swetra, który leży na drutach już nieco długo. Zabrałam się jednak za kolejną sukienkę dla mojej córki. Tym razem będzie cała szydełkowa. No i nad kapelusikiem należy się zastanowić. A poza tym wyciągnęłam z szuflady haft, za który zabrałam się ponad pół roku temu i jak schowałam, tak leżał. Ledwie tknięty. W wolnych chwilach planuję więc coś z tym haftem zrobić ;-)

Dziękuję, że do mnie zaglądacie.

Pozdrawiam :-)

W dniu ślubu

Zostałam postawiona niemalże pod ścianą i zmuszona byłam zrobić kartkę z okazji ślubu. Natchnienia do papieru nie mam od dosyć dawna, więc ciężko mi się ją robiło. A efekt taki:

Torebka skończona - zostały jedynie wykończenia, za sweter wezmę się na dniach, a sukienkę będę kończyła, jak tylko skończę... kapelusik, który robię dla córki do przedszkola :-) U nas w przedszkolu jest taki wymóg, by każde dziecko miało swój krem z filtrem i kapelusik na główkę. Bez tego w słoneczną pogodę nie wypuszczą dziecka na dwór. I słusznie według mnie. Do tej pory moja córka nosiła czapeczkę z daszkiem, a właściwie kaszkiecik, biały. Odechciało mi się go prać po każdym powrocie z przedszkola, więc robię kapelusik w mniej brudzącym się kolorze.