Kilka kartek i krzyżyki

Zacznę od kartek, bo to zaległość. 

Jedna z kartek, które zrobiłam już jakiś czas temu, jest już u adresatki życzeń w nią wpisanych.

Pozostałe pojechały dzisiaj w paczce do moich Rodziców i Rodziców mojego Mężczyzny i powinny dotrzeć w połowie przyszłego tygodnia. Ja jednak postanowiłam je pokazać.

Która jest dla kogo - póki co - niech się domyślają ;-)

W ciągu kilku ostatnich dni udało mi się również wyhaftować "Home sweet home" dla moich przyjaciół, którzy właśnie wprowadzili się do swojego pierwszego własnego domu. Jeszcze nieoprawione, bo Madzia woli sama wybrać sobie ramkę, która będzie pasowała do jej domu :-)

Jeśli sobie nowi właściciele domu i haftu zażyczą, to dorobię jeszcze ramkę haftowaną. Ale to wszystko zależy od ich gustu.

I troszkę zmieniając temat... Czy Wam też się zdarzają bzdurne, spamowe komentarze w dużych ilościach pod jednym i tym samym postem? Mnie zaczyna to irytować i się zastanawiam, czy tego postu nie ukryć albo usunąć, jeśli nie będzie możliwości ukrycia.

Podczytujących mnie czasem serdecznie pozdrawiam.

Duuużo mam do nadrobienia...

Ostatnio zdrowie mi nie dopisuje, a i splot okoliczności niełaskawy, bym na bieżąco pisała, co się u mnie twórczego dzieje. Nie mogę powiedzieć, że nie dzieje się nic, ale i szału nie ma, jak mawiał kiedyś mój dobry kolega.

Zacznę od podziękowań dla cudownej Joasi z bloga Mix Robótkowy, która czytając, że jest mi niewesoło, postanowiła mnie obdarować. Co też uczyniła dając radość mnie i mojej córce, a którą i ja w jednej części przekażę mojej Mamie :-) Asia przesłała nam pięknego ślimaczka, w którym z miejsca zakochała się Panna Maria.

Mnie się dostało, z czego bardzo się cieszę, dwie pary cudownych kolczyków:

Te drugie, zielono-brązowe, dostanie moja Mama, bo wiem, że Jej się takie kolory szczególnie podobają.

Asiu, jesteś cudowną osobą i jeszcze raz bardzo Ci dziękujemy za prezenty :-)

W okresach, gdy mam nieco więcej szczęścia, by czuć się dobrze i mieć ochotę na jakiekolwiek działanie, udaje mi się robić przedmioty raczej użytkowe. Ostatnio wykorzystałam wiaderko po farbie do malowania ścian i zrobiłam z niego nieco większą doniczkę, w której mam zamiar wkrótce zameldować mojego sporego wzrostem kaktusa.

Zdarzyło mi się również zrobić koronkę na szydełku, którą wykorzystałam do sukienki dla mojej córki. Jednak sukienka jeszcze nie jest skończona (trzeba dorobić jeszcze ramiączka), w związku z tym pokazuję jedynie fragment koronki doszytej do owej sukienki własnie.

Bardzo przepraszam, że dziś nie pokażę kartek, które również powstały w ostatnich dniach, szczególnie kartek dla Mam - mojej i mojego Mężczyzny, ale dziś już i tak sporo nadrobiłam. A kartki spróbuję pokazać jutro lub pojutrze.

Tym, którzy do mnie, mimo moich rzadkich wpisów, zaglądają, bardzo gorąco dziękuję. Dosłownie gorąco, bo w końcu do nas wiosna, a właściwie lato, przyszło i się ugotować można we własnym sosie. Ufff! 

Koc á la patchwork

Dłubałam go ładnych parę tygodni na zamówienie mojego osobistego Mężczyzny, który to nie mógł się doczekać, aż koc zostanie ukończony. Miało być coś ciepłego. Bez innych konkretnych wytycznych. Chciałam wykorzystać włóczki, które pałętały mi się po szufladzie, a które to przypałętały się z czasopism szydełkowych i drutowych. Kolejnych szydełkowych kwiatków nie chciałam robić, więc postanowiłam zrobić coś na kształt patchworków. I powstało to:

Ponieważ spodziewałam się upałów, jak na kwiecień/maj przystało, nie chciałam robić w jednym kawałku, bo bym się ugotowała pod tą wełną, a właśnie tak - i pozszywać. Upałów jednak nie było i póki co nie ma, ale patchwork i tak powstał i, co najważniejsze, właścicielowi oraz mnie się podoba. 

Może na to nie wygląda, ale ma wymiary około 150x200cm. 

Teraz pora dokończyć obrusik, który na to czeka od wielu miesięcy. Już zdecydowałam, że nie ukończę go według wzoru, a jedynie obrobię w tym momencie, w którym jestem. Zdążyłam już sporo pruć, bo dorabiałam innymi rodzajami kordonka i jednak tak wyglądając mi się nie podobał. Zresztą, ta nitka, którą robię ów obrusik nie ma do mnie szczęścia. Albo ja do niej. Bo zaczynałam z niej już wiele rzeczy i wszystkie kolejno prułam. Obym nie musiała już teraz pruć tego, co mi się stworzyło. 

A przede mną kilka dni pracy nad kartkami, bo i okazji zbliżających się jest sporo, nad prezentem na nowy dom dla przyjaciół i nad sukienkami dla mojej córki, która to sobie sukienki zażyczyła. Panna Maria ma dopiero 3 lata z małym hakiem, a już jest modelką, która to przebiera w ciuszkach (co dzień trzeba ją przekonywać, że w spodenkach albo leginsach też ładnie wygląda - nie zawsze się to udaje) i prosi, bardzo prosi, bardzo, bardzo prosi, żeby ją też umalować, gdy ja sama się maluję :-) Ulegam jedynie czasami i tylko na błyszczyk do ust, ale i tak miękka jestem. Ja, pamiętam, jako smarkula, malowałam sobie oczy i usta kremem Nivea :D Pewnie miałam też inne pomysły na makijaż, o których więcej mogłaby powiedzieć moja Mama, ale jakoś nie bardzo sobie je przypominam.

Na koniec dziękuję bardzo dziewczynom, które wysłały mi ciepłe słówka pod poprzednim postem. Nadal jest mi troszkę smutno, ale cieszę się, że ktoś tam gdzieś miło o mnie pomyślał. A pogoda pewnie ma odrobinę wpływu na mój mało ciekawy nastrój, ale nie tylko ona. Czasem tak po prostu mam...

Pozdrawiam!

...

Smutno mi jakoś...

Urodzinowo

Zacznę od tego, że moja kartka z poprzedniego posta została odrzucona i nie wzięła udziału w wyzwaniu na Scrapujących Polkach. To już kolejna, którą mi odrzucono, więc chyba zrezygnuję z brania udziału w tamtejszych wyzwaniach. Co prawda dziewczynom z SP jest pewnie wszystko jedno, ale mnie jest za każdym razem przykro, gdy moje starania są odrzucane. A może po prostu nie umiem odpowiednio robić prac na tamtejsze wyzwania? Tylko dlaczego akurat wyłącznie na SP mnie odrzucają? No nic to... Jest jeszcze mnóstwo innych stron, gdzie mogę próbować swoich sił. Nigdy jeszcze żadnego wyzwania nie wygrałam, więc w sumie, co za różnica, czy mnie odrzucą czy nie? Ech...

No to sobie ponarzekałam :-)

Dostaliśmy zaproszenie na urodziny do czterolatki, której właściwie nie znamy. Musiałam więc wymyślić kartkę, która spodoba się każdemu dziecku i prezent taki, żeby pasował dziewczynce w wieku czterech lat.

Kartka powstała taka:

W prezencie, poza dużą książką z naklejkami i ślicznymi obrazkami dzieci, solenizantka dostała spinki do włosów zrobione przeze mnie.

A ponieważ moje dziecko również lubi ozdabiać swoje włosy, to też dostała kwiatki, ale na gumkach.

I w te gumki przystrojona, świetnie bawiła się na Birthday Party :-)

Niestety nie wiem, czy prezenty się od nas spodobały, bo nie były rozpakowywane na imprezie (dziwnie jakoś). Mam jednak nadzieję, że nie było większych zastrzeżeń ;-)

Na koniec poskarżę się raz jeszcze. Mój komputer postanowił zastrajkować i się posypał. Nie będę wnikała w szczegóły, w każdym razie, po wielogodzinnych i wielokrotnych próbach ratowania wszystkiego co się da, mój przyjaciel laptop został sformatowany. I jedyne czego żałuję w związku z tym, to to, że nie wiedziałam wcześniej, że można zakładki z przeglądarki sobie na serwer wysłać i ściągnąć już po formatowaniu, bo straciłam 99% moich zakładek. Co prawda sporo z nich pamiętam, ale są takie, z których korzystałam raz na kilka miesięcy i nie bardzo wiem, gdzie teraz tego szukać. Sądzę jednak, że dobry wujek Google pomoże mi w poszukiwaniach :-)

A wszystkim Wam tu zaglądającym życzę wspaniałego popołudnia i wieczoru. Ja takie zamierzam mieć :-)

Kartka komunijna #4 + wyzwanie

Tę kartkę zgłaszam na wyzwanie w Scrapujących Polkach. Wyzwanie #28 Kartka Komunijna.

 

Niestety nie wszystkie zdjęcia są wyraźne, bo coraz gorzej radzę sobie z moim aparatem. Chyba pora zastanowić się nad zakupem nowego. Póki co - muszę radzić sobie z tym, co mam.

Nad tą kartką napracowałam się najbardziej, jeśli chodzi o kartki komunijne. Quillingowy krzyż musiał być najpierw skręcony i zalakierowany, a później musiał wyschnąć, co zajęło mu całą dobę. Przytrzymywanie kwiatków do czasu, aż dosyć mocno podeschną też wymagało ode mnie cierpliwości. Ale warto było, bo bardzo dumna jestem z tej kartki.

W ogóle quilling coraz bardziej mi się podoba. Jednak, jak na moje obecne warunki, zajmuje za dużo czasu, by osiągnąć wymyślony efekt. Może w przyszłości poświęcę mu więcej czasu? Kto wie?

Kartka komunijna #3

Pierwszokomunijnie c.d.

Moja ulubiona Madzia zamówiła u mnie kartkę z okazji Pierwszej Komunii Świętej dla swojej bratanicy. Dostałam przykłady i szczegółowe wytyczne, więc starałam się ją zrobić według nich. Kartka miała byś prosta i z angielskim napisem. Mam nadzieję, że Madzi i jej bratanicy się spodoba.

Pierwszokomunijnie

Zacznę od tego, że dumna cała jestem z siebie, że mimo braku wskazówek, sama sobie radzę z quillingiem. Nie są to Bóg wie jakie cuda, ale napawają mnie dumą jak nie wiem co :-) 

Tym razem quilling wykorzystałam w kartce na Pierwszą Komunię Świętą. Powstały winogrona, które tak mi się podobają, że zastanawiam się nad większym ich wykorzystaniem. Póki co - na kartce.

Wnętrze ozdobiłam komputerowo z fragmentem z Jana Pawła II, który dziś znalazłam w Jego Homilii.

Mam nadzieję, że moja kartka będzie się podobała i wyróżni się spośród masówek kupowanych w sklepach :-)

Stara - nowa lampa

Stała sobie na szafie, stara, brzydka, zniszczona i poplamiona, z wiszącą w powietrzu groźbą wyeliminowania jej z naszego życia. Ale nagle okazało się, że właśnie taka by się nam przydała. Tylko, że jakoś nie bardzo miałam ochotę zasypiać się i budzić w towarzystwie takiego paskudztwa. 

No to sobie ze starej zrobiłam nową lampkę nocną :-)

Niestety, pierdoła jestem, bo zapomniałam zrobić zdjęcie lampce, zanim zaczęłam odzyskiwać z niej części na nową. Próbowałam znaleźć w różnych miejscach w sieci zdjęć podobnych lamp, jednak nie udało mi się znaleźć takiej. 

Tak czy inaczej, z zielonej, poplamionej i powyginanej w kloszu lampki powstało to:

Nie jest idealna, ma mnóstwo niedociągnięć powodowanych moją niewiedzą i brakiem doświadczenia w tego typu pracach. Jednak jestem dumna z tej lampki i na przyszłość będę wiedziała już jakich błędów więcej nie powtarzać.