Co się robi ze słoiczkiem po koncentracie pomidorowym?

Ano robi się to:

Ps. Piękne zdjęcia wychodzą w grudniowym słońcu :-)

Coś nowego

Temperatura wcale nie chce u mnie spaść poniżej 39'C ostatnio. Męczę się przeokrutnie kaszląc, a właściwie próbując kaszleć, bo nie mam już na porządne kasłanie sił. Jak tylko położę się lub usiądę opierając głowę o tył fotela, natychmiast zaczyna łaskotać mnie w gardle, co znów powoduje atak kaszlu. Nie śpię więc normalnie. Jak uda mi się zasnąć na pół godziny, to budzi mnie powtórka z rozrywki, po której mięśnie całego ciała bolą mnie wstrząsane kaszlem. Próbuję więc znaleźć sobie zajęcie, robić coś, co nie dość, że utrzyma mnie w pionie, to na dodatek tak zajmie moją uwagę, że łaskotanie w gardle rejestruję z opóźnieniem. Co więcej, musi to być czynność nie wymagająca ode mnie zbyt wielkiej koncentracji, bo z tą u mnie kiepściutko aktualnie.

Poprzedni wieczór i noc spędziłam szyjąc ręcznie (!). Skończyły mi się płatki listków, z powodu czego bardzo cierpię. Tym bardziej, że naprawdę nie mogę znaleźć w sieci nigdzie sklepu w UK, który ma w sprzedaży takie listki. Jak już są, to zupełnie nie takie, jakich szukam. Poprzednio zrobiłam sobie zapas na targach w Londynie i nie pomyślałam, by wziąć jakieś namiary na firmę, od której kupowałam. A szukając sobie tych liści napotykam się co i rusz na piękne kwiaty (głównie Prima i Petaloo), które chętnie wykorzystywałabym w moich pracach, gdyby nie drobny fakt, jakim jest niezbyt drobna ich cena. Mam sporo tasiemek i wstążeczek, organzy i innych koralików, postanowiłam więc spróbować uszyć sobie, póki co na próbę, kilka różnych kwiatków patrząc jedynie na zdjęcie jednego z zestawów Petaloo, które bardzo mi się podobają.

Zobaczymy, do czego je wykorzystam. Jeśli spodoba mi się praca z takimi kwiatkami, to pewnie uszyję ich sobie więcej.

A dziś? Dziś postanowiłam coś skręcić. Czuję się nieco lepiej niż wczoraj, choć nadal zdycham jak zdechły zdechlak.

Jakiś czas temu dostałam od mojej Mamy, która w moim mniemaniu jest mistrzynią w kręceniu, a przynajmniej najlepiej kręcącą ze znanych mi osób, zestaw do kręcenia. Papieru :-) Leżał sobie, leżał i czekał na lepsze czasy. Czas właśnie nadszedł. Nie miałam sił szukać żadnych wzorów, żadnych instrukcji, a podstawowe kręciołki wydawało mi się, że nie trudno zrobić i moja wyobraźnia sobie poradzi bez pomocy i nauki. No i dałam radę. Dumna jestem z siebie jak nie wiem co. Aż tej okropnej gorączki nie czuję z radochy, jaką mi dał efekt mojej wieczornej pracy (zajęło mi to około 3 godzin od początku do końca - łącznie z ramką). Inne dolegliwości nie poddały się mojej euforii i nadal męczą.

Wiecie jaka to frajda ukręcić sobie coś takiego? Korzystałam z pasków od Mamy i gratisów do jednego z brytyjskich czasopism (zabijcie mnie, nie pamiętam które dawało zestaw do quillingu, a nie chce mi się szukać). A przepis na ramkę mam stąd. Obrazek wisi już sobie dumnie na mojej obdrapanej ścianie. 

Jeszcze tylko troszkę i z pomocą kochanych Rodziców (szczególnie Taty) pomaluję tę paskudną ścianę. A może nie trzeba będzie, bo dostanę mieszkanie? ;-) Trzymajcie kciuki!

Z podziękowaniami

Jak zwykle robiłam coś innego, a w trakcie pracy wymyśliłam coś innego i wyszło to:

I tak oto powstała kartka, którą miałam zrobić jakieś 3-4 tygodnie temu :-)

Coś tam robię...

Nie wiem, jak to się dzieje, ale nie mam na nic czasu. A jak już mam, to okazuje się, że znów jestem przeziębiona. Jak nie ja, to mojej córce nawraca kaszel aż do wymiotów i znów nie ma czasu na nic. A czas pędzi, jak szalony. Święta coraz bliżej. A u mnie nie dość, że kartki jeszcze nie w wystarczającej ilości wyprodukowane, to jeszcze na przygotowanie prezentów czasu coraz mniej. 

Ale żeby nie było, że zupełnie nie wykorzystuję tych mikroskopijnych wolnych chwil...

Nie za dużo, ale zawsze więcej niż nic ;-)

Udało się :-)

Kochane!

Jesteście nieziemskie! Pod moją pierwszą rozdawanką zapisała się JEDNA osoba. Tym razem zapisało się nieco więcej osób. Ich liczba przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Gdy pisałam o tym, że chcę podzielić się z Wami tym, co mam, miałam w głowie myśl, że będę szczęśliwa, jeśli choć 10-15 osób się zapisze. A tutaj proszę, jaka niespodzianka. 82 osoby zostawiły komentarz pod wpisem do candy. Jedna, szczególna osoba, której bardzo dziękuję, że do mnie zagląda, sama wyeliminowała się z losowania. Zostało więc 81 chętnych na moje cukierki kobietek.

Nie będę Was zbyt długo trzymać w niepewności. Zobaczcie więc, jak to wyglądało... 

Cięcie pasków zajęło mi nieco ponad pół godziny, a do losowania wynajęłam rękę mojego osobistego mężczyzny.

Polciu, gratuluję i bardzo proszę o adres do wysyłki na maila.

A co znajdziesz w przesyłce? A to:

Mam nadzieję, że zawartość przesyłki sprawi wygranej radość.

Dziękuję Wam wszystkim za udział w zabawie. Przede wszystkim dziękuję nowym obserwatorkom. Jednocześnie przepraszam, że nie zdołałam zajrzeć do wszystkich osób, które do mnie zaglądają, jednak na nic nie mam ostatnio czasu, czego przykładem jest tak późne ogłoszenie wyników losowania candy.

Ściskam, pozdrawiam i dobrej nocy życzę :-)

Małe duże zmiany

Nadejszła wiekopomna chwila...

Czas był, by dziecię me miało w końcu swój kawałek podłogi (sufitu i ścian również). Zmobilizowałam więc swojego połówka, żeby pomógł mi w dźwiganiu gratów. Przy okazji, paskudną szafę, której miałam ochotę się pozbyć, odnowiłam i z pewnością już się jej nie pozbędę. A szafę dostała po mnie w spadku moja córka. 

Za moich czasów szafisko wyglądało tak:

W kolorze brudno-żółto-beżowym z połamanymi uchwytami. Brzydka. A ponieważ finansów brak na nową, dziewczęcą szafkę, wymyśliłam to:

Nie obyło się bez przeszkód, bo okleiny w sklepie była tylko jedna rolka. Dałam jednak radę i efekt bardzo mi się podoba. Na białą, w słoje, okleinę, nakleiłam kwiatki, motylki i inne duperelki (przy pomocy tatusia mojej córki) i szafisko stało się słodką (w moim mniemaniu) szafką dziewczęcą. Moje dziecko jest nią, w ogóle całym swoim nowym pokojem, zachwycone :-)

Teraz jeszcze muszę ogarnąć cały bajzel z moimi rzeczami, zabrać się za jakieś kartki świąteczne (może mi się jednak uda w tym roku) i porządnie złapać się za krzyżyki, których udaje mi się stawiać może 10, raz na dwa dni...

Pozdrawiam wszystkich zaglądających.

Pasta z sosem z brokułami

Przepis podejrzany u mojej ulubionej Madzi i chyba nie do końca dokładnie zapamiętany :-)

Składniki:

• makaron w ilości zależnej od ilości osób karmionych potrawą
• opakowanie serka mozarella
• główka brokułu
• pół szklanki mleka
• boczek wędzony (200-300g) lub mielony

Makaron gotowałam na końcu, w wodzie od brokułu, co dodało troszkę smaku makaronowi, a przy okazji resztki brokułu osiadły na makaronie, co i fajnie wygląda i fajnie smakuje.

Brokuł gotujemy w lekko osolonej wodzie do miękkości (można całego, z głąbem, bo on też pięknie mięknie w gotowaniu, a w sosie nie ma znaczenia, czy to kwiat, czy głąb). W tym czasie kroimy drobno boczek i topimy na mocnym ogniu. Dodajemy ugotowany brokuł i dokładnie mieszamy. Podlewamy mlekiem. Na koniec dodajemy pokrojoną w kostkę mozarellę i mieszamy wszystko do czasu, aż ser się rozpuści.  Jeśli wolicie bardziej płynny sos, to wystarczy dolać mleka. Przypraw nie dodawałam żadnych, bo boczek i brokuł mają tak wyrazisty smak, że nic więcej nie potrzeba.

Smacznego!

Ps. Mam sajgon w domu w związku z organizowaniem pokoju dla mojej córki, choroba nawraca, więc robótkowo mizernie u mnie. Ostatnio zrobiłam całkiem niezłą kartkę, ale poszła w świat, zanim ją sfotografowałam. Gapa ze mnie, no gapa. 

Ciacho

Babka z marchwi

Składniki:

• 2 szklanki marchwi startej na dużych oczkach
• 1,5 szklanki mąki
• 1 szklanka cukru
• 2/3 szklanki oleju
• 3 jaja
• 1 łyżeczka sody oczyszczonej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• 2 łyżeczki cynamonu

Sposób przygotowania:

Całe jaja utrzeć z cukrem i olejem, po czym dodać mąkę z proszkiem i sodą oraz cynamonem. Na koniec dodać marchew. Wlać ciasto na małą blaszkę i piec 45 minut w temp. 180'C.

Do poduchy

...powstała kartka.

Na nowe mieszkanie

Drobny upominek do nowego mieszkania. Miał być z tego obrazek, ale w trakcie haftowania uznałam, że podusia będzie z większym sercem ;-)

I przy okazji pierwsze użycie samodzielnie zrobionej metki.