Gnom :-)

Jako, że dla Rudzika coś powstało, to i Dziadek nie może zostać bez podarunku. A że Dziadek nam trochę przypomina św. Mikołaja, ew. krasnoludka, szukałam wzoru, który będzie nam do Niego pasował. Tak oto powstało to:

W planach następne małe hafty :-)

Rudzik

Zaczęłam go haftować jeszcze w listopadzie chyba. Została mi wtedy do ukończenia jedynie gałązka i backstitche. A ponieważ od tamtego czasu życie mi się przewracało do góry nogami, głównie za sprawą przeprowadzki, chorób wszelakich i innych okoliczności przyrody, to rudzik sobie leżał i cierpliwie czekał na ukończenie. Do wczoraj, kiedy to wzięłam się solidnie w garść i posadziłam biedaka na gałązce. A gdy skończyłam, to aż mi się zachciało haftować kolejny obrazek. Może wkrótce poszukam jakiegoś miłego, małego wzoru i znajdę chwilę na stawianie krzyżyków.

Ptaszek ten po angielsku nazywa się Robin. Nie mogliśmy sobie z moim męskim połówkiem przypomnieć jego polskiej nazwy. Sprawdziłam więc dziś w słowniku i mówię do mojego Szczęścia, że ptaszek ów zwie się rudzik. "Ooo, jak twoja Mama" - rzekł na to. Tak więc ptaszek, z oczywistych powodów, ma nową właścicielkę i w najbliższej przyszłości do Niej poleci :-)

A oto Rudzik...

Jestem

Mimo, iż pewnie, poza kochaną Joasią i moją rodziną, nikt za moimi postami nie tęskni będę tu czasem pisać i pokazywać, co tworzę.

Choroba goni chorobę w moim domu. Jak nie przeziębienie, to coś poważniejszego na łeb spadnie. Nowy rok zaczął mi się paskudnie i mimo lekkiej obecnie stabilizacji, nadal nie jest wesoło.

Za to rodzina mi się powiększa. Nie, nie jestem w ciąży i pewnie już nie będę, a szkoda. Za to moja Siostra, siostra mojego Mężczyzny i jego Bratowa są w ciąży. Trzy ciocie mojej córki będą miały małe dzidziulki, jak to mówi moje dziecko. I wciąż się dopytuje: a ty też masz w brzuszku dzidziulka jak ciocia? No nie mam...

A dla dzidziulków trzeba coś przygotować na powitanie. Ponieważ dwa mają pojawić się na świecie w kwietniu, a kolejny w wakacje, to czasu aż tak wiele nie ma, jak by się chciało. Bo poza planami prezentowymi mam też plany na robótki, które mają zostać u mnie w domu ;-)

Postanowiłam dla każdego z maluchów zrobić po kocyku. A jak zostanie czas, to jeszcze coś przygotuję. Póki co skończyłam jeden kocyk. Mięciutki, milusi w dotyku i w radosnym kolorze, który odbiega nieco od standardów noworodkowych.

Kocyk jest kwadratowy, rozmiarem pasujący idealnie do wózka i zakończony milusimi frędzelkami. Wiem, że pokazuję go zbyt wcześnie, ale leży już trochę u mnie i pewnie niedługo pojedzie do Mamy planowanego na kwiecień dzidziusia. Oby się spodobał...

Teraz robi się kolejny kocyk, który jest kompletnie inny od wyżej pokazanego. Mam nadzieję, że wyjdzie równie ładny, tzn. że będzie mi się podobał tak, jak podoba się ten zielony :-)

W najbliższych dniach pewna bliska mi osoba obchodzi swoje święto. Z tej okazji, jak zwykle, kartka.

Już bardzo dawno nie robiłam kartek, więc powoli odwykam od tego typu prac. Lubię robić kartki, jednak okazji jest zbyt mało, by je tworzyć, a do szuflady nie lubię. Szkoda.

Post wieńczę prezentem, który powinien być przeze mnie pokazany miesiąc temu mniej więcej, kiedy go dostałam. Joasia zrobiła niespodziankę pod choinkę mnie i mojej córce. Obie byłyśmy zachwycone zawartością przesyłki.

Klementynka na zdjęciu znalazła się przypadkowo ;-) Była jeszcze jedna śnieżynka, ale zanim zdążyłam ją sfotografować z resztą cudowności, to już zawisła z moimi śnieżynkami, zdobiąc kuchenne okno :-) Joasiu, dziękowałam Ci już za paczuszkę i dziękuję raz jeszcze. Zawsze sprawiasz mi dużo radości.

Dziękuję wszystkim, którzy jeszcze o mnie pamiętają i czasem zaglądają.

Pozdrawiam.

Świątecznie

Oj, zaniedbuję Was, kochane moje, zaniedbuję. I niezbyt mi dobrze z tego powodu. Ale cóż, nie zawsze życie układa się tak, jakby się tego chciało. 

Chwilowo łaskawa Wena do mnie wróciła, choć czuję, że nie w pełni. Jeszcze kilka kartek przede mną do zrobienia, więc może pozwoli mi rozwinąć skrzydła. Póki co, powstało to:

 

Poza kartkami zajęło mi ostatnio trochę czasu gwiazdkowanie. Efekty poniżej.

Planowałam je sprzedać, ale uznałam, że nie tym razem. W przyszłym roku być może wezmę się za gwiazdkowanie dużo wcześniej i na Święta będę miała ich więcej.

Pozdrawiam serdecznie nadal do mnie zaglądające osoby.

Na dobry początek...

Czuję, że wena kompletnie mnie opuściła, a dodatkowo, po tak długiej przerwie w tworzeniu kartek, chwilami trudno mi ogarnąć co gdzie schowałam. Zbliżają się jednak Święta i wypadałoby wykorzystać choć to, co mam, zamiast kupować gotowce, by wysłać najbliższym. No to się wzięłam i zmobilizowałam. Efekty są jakie są, każdy może zobaczyć.

 

 

Przy okazji bardzo dziękuję Justynie za wyróżnienie moich blogów. Następnym razem postaram się odpowiedzieć na zadane przez Nią pytania i wytypować kolejne osoby do wyróżnienia.

Osobom, które nadal do mnie zaglądają, bardzo dziękuję :-)

Biżuteria z listkiem

Miałam nic już nie robić przed wyjazdem, ale nie mogę spokojnie usiedzieć. To niecierpliwość i nerwy przed podróżą. Nie mogę się doczekać, gdy będę już w Polsce.

Jutro pewnie pokażę, co zmalowałam igłą i nitką, a dziś zobaczcie moje pierwsze dzieło biżuteryjne z wykorzystaniem elementów, które zazwyczaj używa się do tego celu. Kiedyś już zrobiłam sobie szydełkową biżuterię, ale to nie to samo :-)

Chciałam mieć coś, co będzie pasowało do mojego nowego granatowo-biało-czarnego sweterka. No i mam :-)

W rzeczywistości kolory są ociupinkę ciemniejsze, jednak w świetle lampy nie udało mi się tego uchwycić, a koniecznie chciałam pochwalić się tym kompletem już teraz :-)

I jak? mnie się podoba :-)

Prezenty :-)

W biegu niemalże zrobiłam zdjęcie zawartości przesyłki, jaką dostałam kilka dni temu od Marty. Do tej pory nie miałam zupełnie czasu na to, by na spokojnie sfotografować te cudeńka, jak i nawet na to, by dać dziewczynie znać, że przesyłka doszła! Nadrabiam więc zaległości i informuję, że wszystko jest piękne! Aniołka porwała już moja córka, ja za to cieszę się prześliczną sówką-breloczkiem. Jest przeurocza :-) Notesik na pewno też się przyda.

A oto zdjęcie (mam nadzieję, że Marta mi wybaczy jego jakość)...

Robótkowo u mnie dzieje się troszkę, lecz niewiele. Jakoś tak czas mi umyka między palcami. A teraz tym bardziej nie mam do robótek głowy, bo za tydzień jadę do Polski, co bardzo zajmuje moje myśli, bo planujemy pozałatwiać większość spraw związanych ze ślubem. Oby się udało :-)

Przez najbliższy miesiąc prawdopodobnie nic nie napiszę tutaj, ale mam nadzieję, że choć kilka z Was, które do mnie zaglądają o mnie nie zapomni i zajrzy, gdy wrócę i coś zacznę wrzucać. Sądzę, że będą to już klimaty świąteczne. A może jeszcze przed wyjazdem mnie natchnie? Kto wie?!

Pozdrawiam Was bardzo, bardzo ciepło :-)

Święta tuż tuż :-)

Rzadko ostatnio robię kartki, ale wczoraj natchnęła mnie mapka na Scrapujących Polkach. Już po zrobieniu kartki zorientowałam się, że nie spełniłam jednego z warunków, by zgłosić ową pracę. Spróbuję więc zrobić jeszcze jedną kartkę, bo według tej mapki pracowało mi się całkiem nieźle. Skromna, bez większych fajerwerków... Oto ona! 

Świąteczna, bo za chwilę przecież zacznie się już sezon na Boże Narodzenie :-) U nas w Tesco od jakichś dwóch tygodni już jest gotowa połowa alejki ze świątecznymi łakociami...

Szyciowo

Zacznę od spódnicy, która uszyta leżała, a raczej wisiała w szafie, czekając na obfocenie. Nie jest to zdjęcie, z którego jestem dumna, ale nie ja je robiłam, więc i nie widziałam, jak wygląda na wyświetlaczu aparatu. Zresztą wszystkie zdjęcia są zrobione nie "po mojemu" ;P A może to po prostu niechęć do oglądania własnych zdjęć? ;-) No nic to... Bardzo proszę - oto spódnica:

Po spódnicy przyszedł czas na sukienkę, którą w myślach męczyłam co najmniej miesiąc. Po uszyciu okazało się, że materiał, który na tę sukienkę wybrałam średnio do niej pasuje, ale jak już uszyłam, to nosić będę. Bo z uszycia jestem bardzo zadowolona. I mimo iż w trakcie pracy zepsuł mi się naciąg nici w maszynie, to metodą kombinacji ukończyłam szycie. Zdjęcia zupełnie nie oddają wyglądu sukienki, bo na nich wygląda trochę jak worek, a wcale tak nie jest. Dużo pewnie daje fakt, że ja sama jak taki worek kartofli jestem, więc i sukienka na mnie tak może wyglądać ;P Ważne, że wykończenie dekoltu jest dokładnie takie, jak chciałam i nawet zaszewki na rękawach mi się udały, choć bałam się je robić bardzo. 

Szyłam tę sukienkę bez żadnego wykroju, na czuja, biorąc za wzór jedynie jedną z moich sukienek domowych w kwestii wymiarów. Tak sobie myślę, że tego typu sukienka na kimś szczupłym mogłaby wyglądać bardzo fajnie. Na mnie wygląda jak wygląda ;-)

 Tu zbliżenie na mało widoczne zaszewki na rękawie:

 A tu moja facjata i dekolt, z którego jestem bardzo zadowolona :-)

I to by było na tyle...

Aaa! Wspomnieć  muszę, że noszę się z zamiarem sprucia swetra, który jest prawie na ukończeniu. Tego swetra dla mnie. Wyciągnęłam go z zamiarem dokończenia, ale zupełnie przestał mi się podobać. Chyba serio spruję go i zrobię z wełny coś lepiej wyglądającego, zapewne dla córki :P

Zaczęłam też robić sweter dla Panny Marii i był już w połowie zrobiony, gdy okazało się, że źle wymierzyłam i byłby za mały. No więc sprułam i zaczęłam od nowa :-) Mam nadzieję ukończyć go przed wyjazdem do Polski, który nastąpi na początku października :-)

I jeszcze jedno... Dziewczyny, nie chcecie nagród za komentowanie? Chętnie podzielę się tym, co mam, a do tej pory nie odezwała się żadna z Was :(

Pozdrawiam.

Sukienka dla małej księżniczki

Dobrnęłam do końca. Właściwie skończyłam ją już wczoraj, dziś jedynie kończyłam ostatnie okrążenie. I jestem bardzo zadowolona z efektu :-) Właścicielka sukienki również. A to najważniejsze.

Zdjęcie nie oddaje uroku sukienki, tym bardziej, że moje dziecko nie należy do tych, które potrafią stać, tak jak się je ustawi ;-)

Każda sukienka małej księżniczki musi się kręcić :D

A skoro dziś pierwszy dzień września, to ogłaszam wszem i wobec, że wszystkie osoby, które dodały komentarz na moim blogu od chwili, gdy ogłosiłam rozdawajkę, zostaną obdarowane. Bardzo więc proszę o adres do wysyłki na mojego maila wraz z informacją, co najbardziej chciałaby obdarowywana osoba dostać: coś do kartek, coś do dziergania, coś do szycia. Postaram się, by każdy dostał to, co mu się przyda.  Na wiadomości z adresami czekam do połowy września. 

Pozdrawiam :-)